SÖKE TREN GARI ÖKSÜZ KALDI

UZUN YILLARDIR SÖKE TREN GARI GİRİŞİNDEKİ BANKTA OTURAN VE ADETA GARIN SİMGESİ OLAN "YALNIZ ADAM ŞABAN" YAŞAMINI YİTİRDİ 58 yaşında hayata gözlerini yuman Şaban Özdemircioğlu, Söke Tren Garı'nın Eski Devlet Hastanesi tarafındaki girişinde cadde üzerindeki bankta uzun yıllar yaşamını sürdürdü. Abdi İpekçi Caddesi'nden yaya olarak geçenler onu hep torbası ve bir kaç su şişesi ile otururken görürdü. Onu tanıyanların ve semt sakinlerinin "yalnız adam" ismini taktığı Şaban Özdemircioğlu, Salı günü Fevzipaşa Mahallesi'nde annesi ile birlikte yaşadığı evde yaşamını yitirdi. Şaban, İzmir Adli Tıp Kurumu'ndaki otopsinin ardından dün Granta Mezarlığı'nda 58 yıllık yaşamında olduğu gibi sessizce toprağa verildi. Söke Tren Garı yanındaki bankta sessizce oturan yalnız adam, Figen Yıldırım'ın kaleme aldığı şiirinde de belirttiği gibi, unutmak istediği bu alemden yalnızlığını da alarak gitti. FİGEN YILDIRIM'IN ŞİİRİ "YALNIZ ADAM ŞABAN" Yalnız bir adam tanıdım Yüreği maviydi, aralıktı gözleri. Hazan yaprakları gibi buruktu Dilinden dökülen sözleri. Bir şişeye sığdırmıştı dertlerini. Bir bank, bir ağaç altıydı onun her şeyi, Maviye, yeşile tutkusu da bu yüzdendi. Kuşlar gibi Özgür olmaktı tek dileği. Yalnız bir adam tanıdım Unutmak istiyordu elemi, Yalnız kalmak Anılardan uzaklaşmaktı isteği. Gözlerime bakarak şöyle dedi: Hayatı alma ciddiye Bu devran böyle gelmiş,böyle gide Sen sen ol çok bağlanma kimseye. Yalnız bir adam tanıdım. Mertti,dürüsttü, Kocamandı yüreği Ve; Her şeye rağmen Maviydi hayalleri... (HÜSEYİN IŞIK)